Camoens

Distribución por Concellos en Galicia

Segundo o Censo do I.G.L., non hai en Galicia persoas que leven este apelido ou a súa frecuencia é inferior a 5.

Distribución en España

Actualmente non hai no Censo do I.N.E., persoas que leven este apelido ou a súa frecuencia é inferior a 5.

Outros Arquivos

en documento do ano 1431, "Gonçaluo de Camoens, Pedrete Adl Aluaro Nabor Afonso Pita o dito ..."

Heráldica

Liñaxe :
Apelido galego cuxo tronco, segundo algúns tratadistas, foi Vasco Fernández de Caamaño, do antigo solar dos Caamaño estebelecidos en Noia, que por haber seguido a causa do Rei Pedro I, O Cruel, tivo que fuxir a Portugal ao ser aquel vencido polo seu irmán Henrique de Trastámara. Na opinión doutros, din que foi Vasco Pérez de Camoens, notório fidalgo galego e Señor do castelo de Camoens, nas cercanias de Fisterra, o que tivo que agocharse no reino viciño de Portugal, fuxindo do Rei Henrique II das Mercedes, contra o que loitara. Sexa calquera a hipótese verídica, incuestionábel é a orixe galega do apelido Camoens. O Vasco Fernández de Caamaño (ou Vasco Pérez de Camoens) que se trasladou a Portugal recibeu grandes favores do Rei Fernando, quen lle colmou de honores e riquezas. A esta liñaxe pertenceu o famoso poeta portugués Luis Vaz de Camões e de Macedo (Lisboa, 1524-Id. 1580) , fillo de Simón Vaz de Camões e de Ana Macedo.
Segundo Modesto Rodríguez Figueiredo, na páxina 87 de : “Os Caamaño, na sua orixe, proceden do Castro do seu nome nas cercanias de Noia, sen embargo moi cedo estebeleceron-se en Rubiáns. Fernán Garcia de Caamaño xa asisteu cos seus vasalos á batalla das Navas de Tolosa(...).E non é de esquecer que en Pontevedra correndo o tempo, aparece un destacado Gonzalo de Camoens, alcalde da vila, mercader e dono de carabelas”.
Na páxina 270 do mesmo libro, volve-se a citar a Gonzalo de Camoens o 28 de Decembro de 1445.

Armas :
En campo de sinople, unha serpe de ouro, saindo do pau entre duas penas de prata.

Fontes-bibliografía

Apelido engadido o .