Ermo

Está relaccionado co apelido Hermo.

Orixe

Etimoloxía:
1.- Lugar sen habitantes ou con moitos menos dos que tiña.
2.- Terreo sen cultivar.
3.- Lugar deshabitado e sen cultivar.

Toponimia

Posible orixe toponímica.

en Galicia atopamos os seguintes lugares
coa grafía O Ermo
- na parroquia de San Pedro de Porzomillos, no concello de Oza Dos Ríos (A Coruña).
coa grafía Mourelos Ermo
- na parroquia de San Xoán de Touro, no concello de Touro (A Coruña).
coa grafía Pazos Ermos
- na parroquia de San Lourenzo de A Pena, no concello de Cenlle (Ourense).
coa grafía San Pedro do Ermo
- na parroquia de San Breixo de A Balsa, no concello de Triacastela (Lugo).

en Galicia atopamos as seguintes parroquias
coa grafía O Ermo
- parroquia de San Xulián de O Ermo, no concello de Ortigueira (A Coruña).

Distribución do apelido

Porcentaxes > 90 % 80 - 90 % 70 - 80 % 50 - 70 % 25 - 50 % 6 - 25 % 1 - 6 % < 1 % Non hai

Frecuencia de aparición en tanto por cen por concellos sobre o total do apelido en toda Galicia.

Porcentaxes > 90 % 80 - 90 % 70 - 80 % 50 - 70 % 25 - 50 % 6 - 25 % 1 - 6 % < 1 % Non hai

Frecuencia de aparición en tanto por cen por comarcas sobre o total do apelido en toda Galicia.

Distribución en España

Actualmente non hai no Censo do I.N.E., persoas que leven este apelido ou a súa frecuencia é inferior a 5.

Arq. Reino Galicia

1 - ANDRÉS DE ROSENDE CON JOSÉ TOURIZ Y FRANCISCO DE ERMO. MISIÓN EN POSESIÓN DE LOS BIENES FINCABLES Y VINCULADOS POR DOMINGO VILLAMOURE. 1700.
2 - JUAN ANTONIO CAAMAÑO VARELA CON JOSE DO ERMO. SOBRE DOS TERCIOS PARTES DEL LUGAR DO ESTEIRO PERTENECIENTE AL MAYORAZGO DE ROMELLE. 1727.
3 - JUAN ANTONIO TOURIS CON FRANCISCO ERMO, COMO MARIDO DE SU MUJER, SOBRE LA SUCESIÓN DEL VÍNCULO FUNDADO POR DOMINGO VILLAMOURE Y MARÍA FERNÁNDEZ, SU MUJER. 1787.

Mostramos os 3 documentos maís antigos atopados no ARG.

Fontes-bibliografía

Apelido engadido o .