Vilamarín

Está relaccionado co apelido Villamarín.

Orixe

Toponimia

Posible orixe toponímica.

en Galicia atopamos os seguintes lugares
coa grafía O Castro de Vilamarín
- na parroquia de San Tirso de Mabegondo, no concello de Abegondo (Coruña, A).
coa grafía Vilamarín
- na parroquia de San Tirso de Mabegondo, no concello de Abegondo (Coruña, A).
- na parroquia de San Xulián de Campelo, no concello de O Corgo (Lugo).
- na parroquia de Santiago de Fonteita, no concello de O Corgo (Lugo).
- na parroquia de San Fiz de Vilamarín, no concello de Monforte de Lemos (Lugo).
- na parroquia de Santiago de Vilamarín, no concello de Vilamarín (Ourense).

en Galicia atopamos as seguintes parroquias
coa grafía Vilamarín
- parroquia de San Fiz de Vilamarín, no concello de Monforte de Lemos (Lugo).

Tamén é o nome dun concello, Vilamarín, na provincia de Ourense.

Distribución do apelido

Porcentaxes > 90 % 80 - 90 % 70 - 80 % 50 - 70 % 25 - 50 % 6 - 25 % 1 - 6 % < 1 % Non hai

Frecuencia de aparición en tanto por cen por concellos sobre o total do apelido en toda Galicia.

Porcentaxes > 90 % 80 - 90 % 70 - 80 % 50 - 70 % 25 - 50 % 6 - 25 % 1 - 6 % < 1 % Non hai

Frecuencia de aparición en tanto por cen por comarcas sobre o total do apelido en toda Galicia.

Distribución en España

Actualmente non hai no Censo do I.N.E., persoas que leven este apelido ou a súa frecuencia é inferior a 5.

Arq. Reino Galicia

1 - JOSÉ DE GUISAMONDE, CURADOR DE ALDONZA DE CASTRO, CON LEONOR TRELLES Y OTROS. MISIÓN EN POSESIÓN Y TENUTA DE LOS MAYORAZGOS DE LA FORTALEZA Y JURISDICCIÓN DE VILLAMARÍN POR MUERTE DE JUAN VILLAMARÍN MOSQUERA SOTOMAYOR Y PIMENTEL. 1600.

Só mostramos o documento maís antigo atopado no ARG.

P.AR.ES

1.- El monasterio de Santa María de Montederramo afora a Domingo Pérez de Vilamarín y a su mujer Dominga Domínguez, un tercio de la tercera parte de la plaza de Rial en Piñeira de Arriba. 1314.
Cód. Ref: ES.28079.AHN/3.1.3.11.40//CLERO-SECULAR_REGULAR,Car.1491,N.6

Outros Arquivos

en documento do ano 1441, "Sueyro de Vilamarín e Goterre Gonçalves e Alvaro de Sobrado e Diego de Valboa, notario."

Heráldica

HERÁLDICA
Liñaxe de orixe galega, proba nobreza na Orde Militar de Santiago e na Real Chancillaria de Valladolid.
Armas:
1. En campo de azur, 5 crecentes de prata, postos en cruz aspada, superado cada un por unha estrela, de ouro.
2. En campo de gules, 5 menguantes de prata, surmontano o do médio aunha estrela de ouro.
3. En campo de azur, 5 luas tornadas, de prata, colocadas en cruz aspada e adestradas, cada unha, por unha estrela de ouro.
Bibliografía.- Enciclopédia Galega, Diccionário Xerais, PáginasBlancas e Telecom de Portugal

Fontes-bibliografía

Apelido engadido o .